Монодрамата „Џеки“, која неодамна имаше премиера во Драмскиот театар – Скопје, привлече значително внимание од публиката. Со востановен бурен аплауз, присутните му дадоа заслужена почит на талентот на актерката Трајанка Илиева-Вељиќ, која го одигра ликот на сопругата на американскиот претседател, Џон Ф. Кенеди. На неверојатен начин, таа ја отсликува сите болки и трауми на една жена, чие име во светот беше синоним за моден стил, идеална мајка и сопруга. Како што самата актерка забележува, монодрамата е всушност огледало на потиснатите емоции на Џеки, а не толку на историските настани.
– Болката на една жена е болка што ја чувствуваат сите жени. Преку „Џеки“ посочуваме дека не смееме да ја чуваме сопствената болка за себе, туку таа треба да биде споделена. Споделувањето на болката е клучно за нејзиното надминување, вели актерката Илиева-Вељиќ во интервју за весникот ВЕЧЕР. Следната изведба на оваа значајна монодрама, која поставува многу прашања, е веќе вечерва (17 февруари).
Инаку, „Џеки“ произлегува од претставата „Драми на принцезите“, која е во режија на словенечката авторка Жива Бизовичар. Текстот е создаден според дела на австриската писателка Елфриде Јелинек.
– За време на подготовките за претставата, имав долги и длабоки разговори со режисерката и драматургот, го проучував животот на Џеки Кенеди преку документарни филмови, го слушав нејзиниот глас и стил на говор… Во делот каде што чита нејзина поезија, успеав да ја почувствувам мелодијата на нејзиниот глас, но и да научам многу за историјата на Америка, нејзиниот личен загуби, потиснатите секрети кои воделе до трагедии. Она што е особено значајно е фактот дека требало да ја сочува својата репутација и гламур, додека пред јавноста не го покажуваше огромната болка што ја носела. Во претставата се фокусира на два различни аспекти – светлина и темнина. Ништо не се сокрива, се откриваат вистините, а претставата е исклучително емотивна, вели Илиева-Вељиќ, додавајќи дека се работи за теми за кои вистинската Џеки Кенеди не имала можност или слобода да зборува, но со сигурност ги открива во последните денови од својот живот. Изразува и идејата дека зад секој гламур секогаш лежи некоја длабока несреќа.
Драматуршкиот тим го сочинуваат Ник Жнидаршиќ како главен драматург и Викторија Рангелова-Петровска, која учествувала во редакцијата на преводот, а преводот од германски јазик го направи Катерина Шекутковска. Декорацијата и музиката се дел од творештвото на Јан Крмељ, а костимографија е во рацете на Александар Ношпал. (Д.Т.)
