Од главен лик во хорор филмот „Ајкула“ до филмовите како „Шаркнадо“, ајкулите со децении се претставуваат како едни од најголемите водни „чудовишта“. Сепак, научниците пронајдоа сосема поинаква улога за нив, овие морски предатори би можеле да им помогнат на луѓето навреме да откријат колку ќе биде силен ураганот што се приближува кон брегот, пишува „Ројтерс“.
Истражувачите на Универзитетот во Делавер во САД ја истражуваат можноста ајкулите да станат еден вид „мобилни набљудувачи“ на океанот. Тие поставуваат мали електронски уреди на своите перки кои собираат податоци за температурата, длабочината и соленоста на морето. Информациите потоа се пренесуваат преку сателити и можат да се користат за подобрување на океанографските, атмосферските и климатските модели.
Особено важна информација за научниците е температурата на горниот слој на океанот. Токму овој слој претставува еден вид „гориво“ за ураганите – колку е потопла водата, толку посилни можат да бидат бурите.
Затоа истражувачите избираат видови ајкули кои патуваат на долги растојанија и излегуваат на површина доволно често за сензорите да ги испратат собраните податоци до сателитска мрежа. Меѓу видовите што се покажаа како особено погодни за истражување во Северниот Атлантик се краткоперката мако-ајкула, сината ајкула, мазната ајкула-чекан и младите бели ајкули.
Поставувањето на сензорите започнува на почетокот на мај, кога некои високо миграциски видови се приближуваат кон американскиот брег откако ќе останат во подалечните делови на Атлантикот. Потоа истражувачите одат со брод помеѓу 50 и 65 километри од брегот, поставуваат мамки и чекаат ајкулата да загризе. Кога ќе биде фатена, сензорот се прикачува на грбната перка, а целата постапка трае само неколку минути.
Уредот е направен така што со текот на времето паѓа од животното, додека ајкулата се испитува пред да се пушти во морето за да се утврди дека е здрава и дека не претрпела никаков стрес што би можел да влијае на нејзиното природно однесување. Научниците исто така се грижат нивното истражување да влијае на животните што е можно помалку.
За разлика од филмските прикази на огромни ајкули што ги тероризираат пливачите, научниците ги гледаат овие животни како исклучително корисни сојузници. Еден од истражувачите живописно го опиша проектот, велејќи дека ајкулата практично „ја прави својата промена“, собира температурни профили, а потоа продолжува по својот пат.
Доколку проектот се покаже како успешен, податоците собрани од ајкулите би можеле да ги подобрат прогнозите за јачината на ураганите пред да стигнат до брегот на САД.
Научниците истакнуваат дека повеќето луѓе никогаш нема да имаат можност да видат ајкула во нејзината природна средина, но дека овие животни се многу повеќе од предатори од страшни филмови.
Според истражувачите, тие се совршено приспособени на животот во океанот – и сега би можеле да им помогнат на луѓето подобро да разберат и предвидат еден од најдеструктивните природни феномени.
